ಪ್ಯಾಟೆ, ಹಳ್ಳಿ, ಮನೆ, ಮಗ, ತ್ವಾಟ
ಅಡಿಕೆ ತೋಟ ಆಕ್ಸಿಜನ್ ಬಂಡಾರ -ಸುದ್ದಿ ಸೊಕಾಗಿ ಹಿಂಗೇ ಒಂದು ಕವನ ಪ್ಯಾಟೆ, ಹಳ್ಳಿ, ಮನೆ, ಮಗ, ತ್ವಾಟ ಇತ್ಯಾದಿ ಹಾಂಗೆ ನೋಡಿದ್ರೆ ಆತ ಎಂದೂ ಆಕಡೆ ಮುಖ ಹಾಕಿದವನಲ್ಲ ತೋಟ ಗದ್ದೆ ಬೆಟ್ಟ ಬ್ಯಾಣ ಅಂದ್ರೆ ಅಷ್ಟಕಷ್ಟೇ ಬಂದಾಗ ಅದೂ ಇದೂ ಉಭಯ ಕುಶಲೋಪರಿ ಆಚಿಚೇ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹಲೋ ಹಲೋ ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ ಮೊಬಾಯಿಲು ಮೂತಿ ತಿಕ್ಕೋದು ಅದಿಲ್ಲಾ ಮಳಕಂಡೆ ಚಡ್ಡಿಲೇ ಪ್ಯಾಟೆಗೆ ಹೋಪದು ಅದೇನಾತಪಅಂದ್ರೆ ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಂದವ ಆಸ್ರಿಗೆ ಕುಡದವನೇ ದಡ ದಡ ತೋಟದ ಕಡೆ ದೌಡಾಯಿಯಿಸಿದ ವೀಳ್ಯದೆಲೆ ಬೆನ್ನಿನ ನಾರ ನಾಜೂಕಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿ ದಪ್ಪಗೆ ಸುಣ್ಣ ಸವರ್ತಇದ್ದ ಅಪ್ಪ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಅಥೋ, ಇದೆಂತಪ ಈ ಸರ್ತಿ ಈ ನಮ್ನಿ ಬಾಯಲ್ಲಿದ್ದದ್ದ ಫುರ್ರಗುಡ್ಸಿ ಮತ್ತೆ ಈಡು ತುಂಬಿ ಕುಂತ ‘ಅಪ್ಪಯ್ಯ ತೋಟಎಲ್ಲಾ ಸುತ್ತಾಕಿ ಬಂದಿ ಈಗ ಮಂಡಕಾದಗೆ ಈಗಷ್ಟೆ ಒಣಗಿದ್ದು, ಆದ್ರೂ ತ್ವಾಟ ಹಸಿರಿದ್ದಾ ಮಂಡಗಟ್ಟು ಹಾಕಿದ್ರೆ…’. ಅಷ್ಟು ಕೇಳಿದ್ದೇ ಅಪ್ಪ ಆಕ್ಷಿ sssss ಅಂತ ಸೀನ ಹೊಡದ ‘ಅದೇ… ಅದೇ.. ಆಕ್ಸಿಜನ್’ ಅಂದ ಮಗ ‘ತೋಟ ಅಂದ್ರೆ ಭಾರಿ ಖುಷಿ, ಪ್ರತಿ ಅಡಿಕೆ ಮರ ಅಷ್ಟು ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಆಕ್ಷಿಜನ ಸಿಲಿಂ...